Trikitixa terminoak oso gauza diferenteak adierazi nahi ditu, genero musikalari, dantzari, genero literarioari edo instrumentuari buruz ari bagara.

Batzuentzat dantza mota bat da, beste batzuentzat musika estilo bat baina gaur egun eta orokorrean tresnari, akordeoi diatonikoari deitzen zaio trikitixa nahiz eta akordeoi diatoniko eta panderoaz egindako bikote instrumentala ere horrela deitzen den.

Bizkaian orain 20 urtetik honako terminoa da trikitixa, filarmonikea erabili izan da Italierazko fisarmoniche-tik datorren terminoa delarik. Etimologiari erreparatuz trikitixa onomatopeia bat da eta onomatopeia hori ez dagokio soinu txikiari, panderoaren soinuari dagokio, trikiti-trikiti-trikiti...

Euskal Herrian trikitixa edo soinu txikia bezala ezagutzen den instrumentua soinu diatonikoaren familian kokatzen da. Lehen akordeoi diatonikoa Vienan (Austria) egin zen 1829an. Akordeoi diatonikoak haizea erabiltzen du aluminiozko lenguetak dardararazteko eta horrela sortzen da soinua. Txinako Cheng instrumentuan du aurrekaria, armonika baten antzera putz eginez jotzen zen instrumentu hau k.a. 2700. urtetik.